IndexIndex  FAQFAQ  ZoekenZoeken  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  
Deel | 
 

 Insulineresistentie *zucht*

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Natural Horsetrainer

avatar

Aantal berichten : 701
Registratiedatum : 17-01-12
Woonplaats : Sonsbeck, Duitsland

BerichtOnderwerp: Insulineresistentie *zucht*   zo 31 jan 2016 - 10:33

Zo'n anderhalf jaar geleden begon ik te vermoeden dat Menglöd toch echt insulineresistent is. De DA meende dat ook (op basis van het beeld, geen bloedonderzoek gedaan). Ze was toen veel te dik en had constant een harde manenkam. Ik ben in november 2014 begonnen met een streng dieet en beweging (fietsen en longeren) en na een aantal maanden was ze mooi op gewicht. Ik heb haar geen weidegang meer gegeven (alleen in de zomer een korte periode, toen het gras zo'n beetje hooi was geworden), maar mijn paden en paddocks bestaan wel uit gras dus helemaal grasloos lukt niet.

Ik heb wel de paden smaller gemaakt zodat er minder oppervlakte is en ze de paden hopelijk wat meer kapot zouden lopen. Dat werkte niet echt. Ze lopen hier nooit hard, dus lopen ook niet snel wat kapot op onze droge zandgrond. Dus vóór de winter heb ik de paden afgesloten, zodat ze alleen maar de ruimte bij de stal, en de voorste paddock tot hun beschikking hebben. De dikke manenkam werd minder. Nu het hartje winter is, heb ik beetje bij beetje weer stukken van de paden beschikbaar gesteld. Want ik vind het zo fijn voor ze als ze wat meer bewegingsruimte hebben. En nu blijkt dus, dat bij elk beetje gras teveel, ze weer reageert met een dikke manenkam. :-(
Ik heb ook al diverse supplementen geprobeerd maar niks helpt. En ze is nu wel aardig goed op gewicht; ik had gehoopt dat dat zou helpen om weer een gezondere suikerstofwisseling te krijgen. Niet dus. Oké ze is al 20 en waarschijnlijk van veulen af aan al te dik geweest, dus misschien is dit gewoon wel echt een blijvend iets... Of zou ik nog meer geduld moeten hebben en kan dit nog beteren?

Ik weet niet zo goed hoe ik het nu verder moet doen.
De paddocks en paden laten omzetten zou voor haar wel beter zijn, maar voor mij niet want dan wordt het veel zwaarder om daar met een kruiwagen doorheen te gaan en met een flink gebrek aan energie en spierkracht is dat niet fijn. Bovendien is het voor Atli dan juist weer wél fijn dat er voortdurend wat te knabbelen is. Alhoewel ik ook niet weet hoe lang hij dat nog kan, want zijn gebit gaat achteruit en ik ben bang dat binnenkort ook zijn laatste snijtanden eruit moeten (EOTRH) en dan kan hij zeker geen kort gras meer eten. :-( Niet handig want hij heeft dat wel nodig, en Menglód niet, maar dan blijft er dus wel meer voor haar over...

Bah.
Dan heb je alles zo mooi voor elkaar met een mooi PP maar dan is het voor beide paarden nog niet het ideale plekje. :-(
Terug naar boven Go down
http://naturalhorsetrainer.nl
MoniqueBuu

avatar

Aantal berichten : 944
Registratiedatum : 10-11-09
Leeftijd : 48
Woonplaats : Dwingeloo

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   do 4 feb 2016 - 7:36

Insulineresistentie is een heel vervelende ziekte, waar misschien helemaal geen ideale situatie voor te vinden is. Suikerziekte is al een heel vervelend iets, maar dan mis je de insuline, die je van buitenaf nog toe kunt dienen. En eigenlijk is IR dus nog een hele grote stap vervelender, omdat het echt alleen maar met levensstijl acceptabel kunt houden.
De IR-paarden die wij hier nog over hebben (Dean is er al aan overleden/ingeslapen), durf ik absoluut niet op het gras te zetten. Nu hebben wij het 'geluk' dat wij helemaal geen gras op het pad hebben.

Ik begrijp dat je van dit verhaal ook niet vrolijker wordt, maar ik kan je sowieso eigenlijk alleen maar een luisterend oor bieden. Ik kan niets bedenken over IR wat een beetje opbeurend zou zijn. nee
Terug naar boven Go down
http://www.twas-tweerd.nl
Natural Horsetrainer

avatar

Aantal berichten : 701
Registratiedatum : 17-01-12
Woonplaats : Sonsbeck, Duitsland

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   vr 5 feb 2016 - 10:18

Och Monique, heb ik iets gemist, Dean ingeslapen? Jee wat erg. :-(
Wanneer is dat gebeurd dan?

Hmmm enig opbeurend verhaal was wel fijn geweest ja...
Ik had gehoopt dat een jaar geen gras, en weer een normaal gewicht hebben, genoeg zou zijn om Menglöd te resetten. Maar het lijkt erop dat het niks geholpen heeft.
Gelukkig is ze nog nooit bevangen geweest en merk ik verder niks aan haar (behalve dat ik haar hengstigheid eigenlijk nooit meer opmerk, dat was al nooit heel duidelijk maar de eerste jaren kon ik het toch nog wel opmerken). Maar goed die harde manenkam is toch niet goed natuurlijk, en wel een voorbode van mogelijk groter onheid.

Nee ik weet dat er geen kant-en-klare oplossingen zijn.
En dat mijn situatie lastig is (zelf weinig energie, en daarnaast een paard dat juist wél weer meer gras moet eten, en dat misschien binnenkort niet eens meer kan vanwege zijn gebit, althans geen kort gras).

Ach.

Nou een luisterend oor is ook al heel fijn hoor. Dank je wel voor je reactie.

Voor nu wil ik in elk geval het pad toch weer opengooien; Atli mag beginnen met het wat kaler eten en dan mag Menglöd er zometeen beetje bij beetje ook weer bij. Dan kan ze in elk geval ook weer wat meer bewegen. En dan zie ik zometeen als het gras gaat groeien, wel hoeveel er groeit (en of dat problemen geeft). Het is nu in elk geval behoorlijk nat hier (zo nat heb ik het nog nooit gehad) dus als ik ze nou een paar keer flink rondjaag, kunnen ze het lekker kapotlopen...
Terug naar boven Go down
http://naturalhorsetrainer.nl
Mai
Admin
avatar

Aantal berichten : 3200
Registratiedatum : 01-11-09
Leeftijd : 56
Woonplaats : Maasbree, Limburg

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   za 6 feb 2016 - 0:05

Ik heb dit over het hoofd gezien omdat ik weer eens uitgelogd was (gebeurt regelmatig terwijl ik dat zelf niet doe verwarring )...

Om te beginnen denk ik dat zelfs een PP nooit ideaal zal zijn voor íeder paard op íeder moment. In mijn kudde van zeven, met inmiddels aardig wat bejaarde paarden (vier van boven de 20), merk ik ook dat ik steeds meer individuele aanpassingen moet gaan maken om de voedselinname voor ieder paard optimaal te houden. Zo staat Randver van 's ochtends tot 's avonds op de wei omdat hij geen hooi meer kan kauwen, en krijgt hij daarnaast 's nachts nog een maaltje Wiesencobs. Frosti kan nog wel hooi kauwen maar laat zich erg gemakkelijk wegsturen door de anderen, is dan niet altijd zo slim om een ander vrij hooinet op te zoeken (hij trekt zich dan gewoon terug en gaat ergens staan wachten), en lijkt bovendien wat meer moeite te krijgen met het eten uit de fijnmazige netten, terwijl hij door zijn leeftijd juist steeds meer hooi nodig heeft, anders wordt hij te mager. Daarom krijgt hij Wiesencobs bijgevoerd. Met de middaghooivoerbeurt zet ik hem altijd apart en krijgt hij de inhoud van twee hooinetten los in een grote bak, zodat in dezelfde tijd dat de andere paarden ieder één hooinet leegeten hij er twee naar binnen werkt. Het is dus steeds weer observeren en aanpassen en ik verwacht dat dat alleen maar meer zal worden naarmate ze allemaal steeds ouder worden.

Natural Horsetrainer schreef:
Ik heb wel de paden smaller gemaakt zodat er minder oppervlakte is en ze de paden hopelijk wat meer kapot zouden lopen. Dat werkte niet echt. Ze lopen hier nooit hard, dus lopen ook niet snel wat kapot op onze droge zandgrond.

Als ik me goed herinner voer jij alleen hooi in de stal? Ik zie hier dat de paarden juist meer lopen (dus ook beter de paden kapotlopen, zeker als het nat weer is) als er achterin het PP hooi is, dus wellicht zou dat bij jou ook helpen. Dat is natuurlijk toch de motivatie voor paarden om in een PP meer te bewegen. Nu weet ik wel dat jij juist hooi in de stal voert omdat dat je weer de energie scheelt van het naar achteren moeten lopen, maar stel dat het zou helpen om hooi achterin te hebben en ze zouden de paden dan meer kapotlopen, dan scheelt dat weer in je stress en zorgen erover, die je nu ook energie kosten knipoog .

Citaat :
Ik heb ook al diverse supplementen geprobeerd maar niks helpt. En ze is nu wel aardig goed op gewicht; ik had gehoopt dat dat zou helpen om weer een gezondere suikerstofwisseling te krijgen. Niet dus. Oké ze is al 20 en waarschijnlijk van veulen af aan al te dik geweest, dus misschien is dit gewoon wel echt een blijvend iets... Of zou ik nog meer geduld moeten hebben en kan dit nog beteren?

In Frosti's slechte jaren (en ik weet eigenlijk vrijwel zeker dat hij toen ook zwaar IR was) heb ik ook van alles geprobeerd aan middeltjes, speciaal voer, kruiden, supplementen en het hielp allemaal geen zak. Dat heeft me geleerd dat het bij dit soort stofwisselingsproblemen juist meer gaat over het weglaten van bepaalde dingen dan toevoegen. Hoe simpeler ik ben gaan denken en doen, hoe beter het met Frosti ging. Geen supplementen meer, geen speciaal voer, en daarnaast dat zeer streng hooiloze jaar hebben bij Frosti wonderen bewerkt. Maar hij heeft dat jaar dan ook echt helemaal niet op de wei gestaan, ook niet 's zomers toen het gras verdroogd was, want ook dan is er altijd nog wel ergens wat groen gras tussen het uitgedroogde spul te vinden.

Citaat :
De paddocks en paden laten omzetten zou voor haar wel beter zijn, maar voor mij niet want dan wordt het veel zwaarder om daar met een kruiwagen doorheen te gaan en met een flink gebrek aan energie en spierkracht is dat niet fijn. Bovendien is het voor Atli dan juist weer wél fijn dat er voortdurend wat te knabbelen is. Alhoewel ik ook niet weet hoe lang hij dat nog kan, want zijn gebit gaat achteruit en ik ben bang dat binnenkort ook zijn laatste snijtanden eruit moeten (EOTRH) en dan kan hij zeker geen kort gras meer eten. :-( Niet handig want hij heeft dat wel nodig, en Menglód niet, maar dan blijft er dus wel meer voor haar over...

Inderdaad zou het zwaar zijn om met je kruiwagen door een omgezet pad te moeten lopen, dat zou mij ook niet lukken. Hier heb ik een pad vol boomwortels (bij de rij wilgen) en dat is met mijn elektrische kruiwagen bijna niet te doen. Dus loop ik met mijn kruiwagen niet door het pad maar door de wei langs de rand van het pad glimlach . Het is niet zoveel moeite om nu en dan even over de draad te stappen en een hoopje mest van het pad te scheppen. De wei is hier altijd hard en droog en bij jou ook dacht ik? Ook in het PP achter het bos lopen we met de kruiwagen langs de rand van de wei in de tijd dat de paden te modderig zijn om met de kruiwagen doorheen te lopen. Gaat prima! Ook als je hooi in je kruiwagen naar achteren zou moeten brengen kun je door de wei lopen i.p.v. door het pad (als je paden te zwaar zouden zijn).
Dat er voor Atli niet meer continu wat te knabbelen zou zijn in de paden als je ze zou laten omzetten, is dan iets wat je op de koop toe zou moeten nemen. Je kunt het nu eenmaal nooit perfect hebben voor ieder paard. Maar Atli kan geloof ik nog wel goed hooi eten toch? Dus dan kan je hem gewoon meer hooi geven, en eventueel bijvoeren met geweekte Wiesencobs, zeker als hij geen snijtanden meer zou hebben. En als meer hooi voeren niet kan voor Menglöd, dan zal je iets moeten bedenken om ze tijdens het hooi eten te scheiden, zoals ik met Frosti doe.
Het is inderdaad niet allemaal even leuk, maar met een beetje creatief en praktisch denken kun je toch meestal een heel eind komen knipoog . Maar ik weet hoe het voelt hoor, ik word soms ook wel eens moe van het steeds weer iets nieuws moeten bedenken als er weer aanpassingen gemaakt moet worden voor een individueel paard...

Hoe dan ook: succes met uitknobbelen compliment !

_________________
Groeten,
Mai
Terug naar boven Go down
http://www.paddockparadijs.nl
MoniqueBuu

avatar

Aantal berichten : 944
Registratiedatum : 10-11-09
Leeftijd : 48
Woonplaats : Dwingeloo

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   za 6 feb 2016 - 6:03

Natural Horsetrainer schreef:
Och Monique, heb ik iets gemist, Dean ingeslapen? Jee wat erg. :-(
Wanneer is dat gebeurd dan?
Ik heb het hier geloof ik ook niet verteld, en op FB een heel kort berichtje.
Ik was zaterdag 6 juni naar de dag van het oudere paard geweest in Soest. Toen ik daarvan thuis kwam, vond ik dat Dean er op de een of andere manier erg goed uitzag. Maar helaas is hij zondag 7 juni weer vreselijk hoefbevangen geraakt. Zo verzeilde hij steeds van de ene in de andere, zonder volledig opknappen tussendoor. Maandag 8 juni hebben we hem daarom laten gaan.
Het doet zoveel pijn, ook omdat ik het erg link aan m'n broer. Dean en m'n broer zijn allebei ziek geworden in maart 2013. (oh nee, m'n broer was al veel langer ziek, maar kreeg z'n diagnose toen) M'n broer is 5 juni 2014 overleden, en Dean nu dus 8 juni 2015. Allebei hebben ze zo geknokt voor hun leven, en allebei hebben ze het niet gered.
Terug naar boven Go down
http://www.twas-tweerd.nl
Natural Horsetrainer

avatar

Aantal berichten : 701
Registratiedatum : 17-01-12
Woonplaats : Sonsbeck, Duitsland

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   za 6 feb 2016 - 10:59

Och Monique, dat is dan dubbel zwaar voor je, dat het zo samenvalt met de dood van je broer. Gecondoleerd nog. Lijkt me heel erg moeilijk... :-( Maar zo te lezen wel de juiste beslissing. De ene bevangenheid na de andere, dat is ook geen doen... Ik hoop dat je het allemaal een plaatsje kunt gaan geven... troost


Dank voor het meedenken Marja. glimlach

Oh gruwel, noem jij paarden van boven de 20 al bejaard? absurd Laat het Atli en Menglöd maar niet horen hoor, die voelen zich nog hartstikke jong en ze stuiteren er nog altijd goed op los! grijns

Ja ik voer(de) alleen in de stal, sinds een tijdje krijgt Atli zijn ontbijt wel apart van Menglód zodat hij meer kan eten. Hij staat dan op de paddock bij de stal en Menglöd eet in de stal uit een hooinet.
Misschien moet ik dan toch het ontbijthooi achteraan gaan voeren. In elk geval eens per dag, een wandeling naar achteren, dat moet me dat toch wel lukken... Dank je voor de tip, daar kwam ik zelf dus niet op... (haha en het is nog wel zo simpel).

Ja je hebt wel gelijk over het geen gras geven: dan dus ook beter niet op lang gras zetten, maar omdat ze hier toch altijd al wel wát kort gras kan grazen op de paden en langs de randen, leek me die weidegang op uitgebloeid gras dan ook nog wel kunnen...

Marja je schreef over Frosti dat je geleerd hebt geen supplementen meer te geven maar juist dingen weg te laten. Ik begreep nou juist dat het voor paarden met insulineresistentie extra belangrijk is dat ze voldoende vitaminen en mineralen binnenkrijgen. Dus alleen hooi voeren, lijkt me toch ook wat kaal...? Ik geef wel regelmatig een supplement erbij, maar niet continu, en ik wissel ook af zodat ze niet altijd hetzelfde krijgen. En dan tussen het wisselen door telkens een paar weken niks. Maar ik vind dat wel echt moeilijk hoor, om te weten waar ik nu goed aan doe qua voer. Iedereen zegt er ook weer wat anders over en ik zie door de bomen het bos niet meer. :-(

En het meeste wat ze eet is hooi, en daarvan weet ik de samenstelling niet. Een analyse loont zich ook niet in de kleine hoeveelheden die ik koop, en ik koop ook nog eens zowat elk jaar bij een andere leverancier... Dus misschien is voor Menglöd de grootste boosdoener wel het hooi en daar kan ik niet zoveel aan veranderen...

Goed mijn plan voor nu: de komende dagen mag Atli het achterste stuk van de paden en de paddocks leegeten, en als hij daarmee klaar is mag Menglöd er ook beetje bij beetje bij (want hij laat vast nog wel het e.e.a. staan, hij graast gras niet meer zo heel kort af, ik denk door zijn scheve gebit). Dan zou ik over een week of 2 de hele track weer open moeten kunnen gooien zodat ze weer rond kunnen. Ik hoop dat dan het hele jaar zo te kunnen laten; nu de paden wat smaller zijn en één paddock wat kleiner is geworden (daar hebben we het 'bos' aangeplant), heb ik op de track en paddocks in elk geval wat minder oppervlakte dan vorig jaar. En als ze dan nu met de nattigheid de boel nog even fijn wat kunnen vertrappen zou dat ook mooi zijn. Eventueel kan ik ook nog één kant van het pad afsluiten, zodat ze nog aan één kant naar achteren kunnen en dan heen en weer lopen. Maar hoe dan ook wil ik graag dat ze weer naar achteren kunnen.

Met de kruiwagen door de wei naar achteren lopen is nog niet zo simpel, want dan moet ik 5 x keer onder een draad door kruipen met de kruiwagen (de weitjes zijn in stukken opgedeeld en er loopt ook nog een pad dwars doorheen). Dus ik wil toch echt wel de paden toegankelijk zien te houden voor mijn kruiwagen... Een beetje kapotlopen kan wel, maar echt omzetten is dus niet zo'n goede optie voor mij.

Nou heel verhaal weer... maar het is ook wel echt geen gepuzzel zeg, om het zo goed mogelijk te doen voor mijn 2 kanjers.
Met 7 zal het zeker helemaal een gedoe zijn...
Terug naar boven Go down
http://naturalhorsetrainer.nl
Mai
Admin
avatar

Aantal berichten : 3200
Registratiedatum : 01-11-09
Leeftijd : 56
Woonplaats : Maasbree, Limburg

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   za 6 feb 2016 - 23:44

Natural Horsetrainer schreef:
Oh gruwel, noem jij paarden van boven de 20 al bejaard?  absurd  Laat het Atli en Menglöd maar niet horen hoor, die voelen zich nog hartstikke jong en ze stuiteren er nog altijd goed op los!  grijns

Haha, met 'bejaard' bedoel ik ook echt niet dat ze niks meer kunnen hoor knipoog , hier zijn ze ook nog allemaal fit en trekken ze nog regelmatig een sprintje. Alleen Randver loopt steeds moeilijker, maar dat mag ook wel hè als je 40 bent! Maar paarden van boven de 20 krijgen nu eenmaal langzamerhand 'dingetjes' waar je rekening mee moet houden, of dat nu is dat ze niet goed meer kunnen kauwen, of in een steeds langzamer tempo gaan eten, of niet zo flexibel van geest meer zijn, het zijn toch allemaal dingen die hun weerslag kunnen hebben op de manier waarop je ze voert en op wat je ze voert.

Citaat :
Misschien moet ik dan toch het ontbijthooi achteraan gaan voeren. In elk geval eens per dag, een wandeling naar achteren, dat moet me dat toch wel lukken... Dank je voor de tip, daar kwam ik zelf dus niet op... (haha en het is nog wel zo simpel).

Dat is nu net het mooie van met elkaar meedenken: dat een ander soms op iets heel simpels komt waar je zelf niet aan gedacht had knipoog . De geniaalste oplossingen zijn meestal ook de eenvoudigste grijns !

Citaat :
Ja je hebt wel gelijk over het geen gras geven: dan dus ook beter niet op lang gras zetten, maar omdat ze hier toch altijd al wel wát kort gras kan grazen op de paden en langs de randen, leek me die weidegang op uitgebloeid gras dan ook nog wel kunnen...

Tja, ik denk dan maar zo: die sprietjes op het pad, daar kun je zelf niet echt iets aan doen, maar het wel of niet op de wei zetten heb je wél helemaal zelf in de hand, toch glimlach ?

Citaat :
Marja je schreef over Frosti dat je geleerd hebt geen supplementen meer te geven maar juist dingen weg te laten. Ik begreep nou juist dat het voor paarden met insulineresistentie extra belangrijk is dat ze voldoende vitaminen en mineralen binnenkrijgen. Dus alleen hooi voeren, lijkt me toch ook wat kaal...? Ik geef wel regelmatig een supplement erbij, maar niet continu, en ik wissel ook af zodat ze niet altijd hetzelfde krijgen. En dan tussen het wisselen door telkens een paar weken niks. Maar ik vind dat wel echt moeilijk hoor, om te weten waar ik nu goed aan doe qua voer. Iedereen zegt er ook weer wat anders over en ik zie door de bomen het bos niet meer. :-(

Ik zie dat ik schreef 'geen supplementen meer' maar dat is niet waar; ws. bedoelde ik geen supplementen meer die speciaal voor eczeem, IR e.d. zijn bedoeld, maar schreef ik het een beetje ongenuanceerd lekker puh . Bij ons krijgen alle paarden dagelijks 125 gram Metazoa SuperFit Broxxx, met wat IJslands zeewier en lijnzaadolie erbij, en alleen Randver krijgt daar nog wat krachtvoer bij, in de vorm van slobber. De rest krijgt dus alleen dat kleine bekertje Metazoa en daar doen ze het allemaal prima op.
Wat ik bedoelde voor Frosti is dat ik voor hem ben gestopt met het gebruiken van allerlei middelen die gericht zijn op eczeem e.d., dus alle speciale eczeemvoeders, homeopathische middelen, kruiden voor de huid enz. Het is alleen maar heel duur allemaal en het leverde ons niks op.
Ik heb ook snel het door-de-bomen-het-bos-niet-meer-zien gevoel hoor, je wordt toch ook gek van alle elkaar tegensprekende meningen absurd ? Metazoa was in het begin ook HET nieuwe, veelbelovende voer, en nu worden er ook veel slechte dingen over verteld. Ik trek me er niks meer van aan. Mijn paarden doen het er heel goed op en het fijne eraan vind ik dat je er maar heel weinig van nodig hebt per paard. Dan denk ik: hoe minder ze van een bepaald voer hoeven te hebben, hoe minder evt. slechte stoffen ze ook binnenkrijgen knipoog . En verder laat ik iedereen lekker kletsen...

Citaat :
En het meeste wat ze eet is hooi, en daarvan weet ik de samenstelling niet. Een analyse loont zich ook niet in de kleine hoeveelheden die ik koop, en ik koop ook nog eens zowat elk jaar bij een andere leverancier... Dus misschien is voor Menglöd de grootste boosdoener wel het hooi en daar kan ik niet zoveel aan veranderen...

Bij ons eten ze voornamelijk hooi van eigen land, maar daarvan weet ik ook de analysewaarden niet hoor, nooit laten onderzoeken ook. En daarnaast bestellen we dan ook nog altijd hooi bij een fouragehandel; meestal komt dat uit Duitsland. 't Ziet er altijd goed uit, ruikt goed en de paarden eten het graag. Verder heb ik geen idee wat erin zit lekker puh . Ik zou er denk ik helemaal gek van worden als ik dat ook nog allemaal zou moeten laten analyseren. Vind het ook vaak wel iets komisch hebben: mensen laten het hooi/voer van hun paarden tot op de draad analyseren, maar zijn zich vaak niet bewust van wat ze zelf allemaal naar binnen werken...

Citaat :
Maar hoe dan ook wil ik graag dat ze weer naar achteren kunnen.

Heb je ook bv. je zout/mineralenblok achter in de track? Kan toch ook weer een kleine motivator zijn, en alle beetjes helpen. En daarvoor hoef jij zelf niet heen en weer te lopen knipoog .

Citaat :
Met de kruiwagen door de wei naar achteren lopen is nog niet zo simpel, want dan moet ik 5 x keer onder een draad door kruipen met de kruiwagen (de weitjes zijn in stukken opgedeeld en er loopt ook nog een pad dwars doorheen).

Is vrij makkelijk op te lossen door op die plekken een paar poortgrepen te maken glimlach .

Citaat :
het is ook wel echt geen gepuzzel zeg, om het zo goed mogelijk te doen voor mijn 2 kanjers.
Met 7 zal het zeker helemaal een gedoe zijn...

Ja, dat is het inderdaad! Goeie hersentraining voor ons, moet je maar denken knipoog !

_________________
Groeten,
Mai
Terug naar boven Go down
http://www.paddockparadijs.nl
Natural Horsetrainer

avatar

Aantal berichten : 701
Registratiedatum : 17-01-12
Woonplaats : Sonsbeck, Duitsland

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   zo 7 feb 2016 - 0:50

Hihi, paarden van boven de 20 minder flexibel van geest, nou dat is Atli nog nooit geweest, LOL! Maar je hebt gelijk hoor, als ze boven de 20 komen ga je toch wel wat dingetjes merken. Zo heeft Menglöd tegenwoordig een warming up nodig om lekker te lopen, dat was eerst nooit. Atli zakt ook een beetje uit; zijn bespiering neemt duidelijk af. Dat ik niet zoveel meer kan rijden (eigen gezondheid) helpt natuurlijk ook niet echt.
En ze worden elk jaar grijzer op hun voorhoofd. Wijsheidsharen, noem ik dat. glimlach

Vanochtend realiseerde ik me dat het ochtendhooi achteraan voeren niet handig is, want dan staat Menglöd vooraan in de stal en Atli achteraan waar hij haar niet kan zien, en dan wil hij nog wel eens flippen. Dan loopt hij wel lekker het gras kapot ;-) maar dat is op die manier natuurlijk ook niet echt de bedoeling. Eens kijken hoe ik dat dan kan doen. Misschien dan de tweede voerbeurt achter geven en dan in elke paddock (ik heb er achter 2) een berg hooi neerleggen, dan lopen ze ook mooi op en neer tussen die paddocks.

De liksteen had ik inderdaad ook altijd achteraan staan; die staat nu in de stal omdat de paden de hele winter afgesloten waren maar als ik zometeen de achterste paddocks weer open heb, zet ik hem daar mooi weer terug.

Soms vraag ik me ook wel af of het allemaal wel wat uitmaakt, wat ik doe voor Menglöd d'r IR. Oké dat ze nu een acceptabel gewicht heeft ipv echtovergewicht, is wel een belangrijke vooruitgang en dat wil ik zo zien te houden. Maar die manenkam blijft dus nog steeds regelmatig te dik. Daar lijk ik dus weinig invloed op te hebben. Helemaal geen weidegang geven is wel een optie, maar wát gras krijgt ze dus toch wel binnen, en in het hooi zitten wellicht ook teveel suikers voor haar...
Ik kan niet zo goed inschatten hoe gevaarlijk zo'n constant te dikke manenkam nou eigenlijk is. Ze heeft verder nog nooit gezondheidsproblemen gehad, maar ja is dit nu dan een voorbode van naderend onheil, of kan het ook gewoon zo blijven...? (Is geen directe vraag aan jullie hoor, gewoon iets wat ik me afvraag en wat niemand kan zeggen denk ik...)

Een kennis van me heeft ook een paard met IR (of EMS??? of had-ie nou Cushing) en die kan bij haar thuis een paar uur per dag op de wei zonder problemen, maar hij ging eens uit logeren en stond toen binnen de kortste keren weer hoefbevangen... Dus het ruwvoer is wel echt superbelangrijk. Ik denk dat je gelijk hebt Marja, dat al die speciale supplementen dan helemaal niet zoveel uit maken. En dat alleen de basis goed afgedekt moet zijn met een algeheel supplement. En dat ga ik nu dus ook doen. En verder inderdaad gewoon ook ouderwets 'op het oog' voeren want al die deskundigen met hun tabelletjes, daar heb je toch ook niet zoveel aan.
Terug naar boven Go down
http://naturalhorsetrainer.nl
Mai
Admin
avatar

Aantal berichten : 3200
Registratiedatum : 01-11-09
Leeftijd : 56
Woonplaats : Maasbree, Limburg

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   ma 8 feb 2016 - 0:13

Nadat Frosti 'ge-reset' was (zo noem ik het altijd maar wat er met hem gebeurd is in dat grasloze jaar knipoog ) kon hij stukje bij beetje weer wat gras erbij hebben. Dat heb ik echt heel langzaam opgebouwd; of nee, ik moet het anders zeggen: ik ging er eigenlijk van uit dat hij nooit meer langer dan pakweg 1 uurtje per dag op het gras zou kunnen, dus zo heb ik het jarenlang met hem gedaan. Tot ik op een bepaald moment gewoon eens probeerde om hem weer twee keer per dag een uurtje op het gras te zetten, in de zomer zodat ik kon zien of dat een negatief effect zou hebben op zijn eczeem. Dat ging prima! En inmiddels kan hij 's zomers weer gewoon twee keer per dag twee uurtjes op het gras, net als de andere paarden. Helemaal verbaasd was ik dat Frosti de afgelopen maanden samen met Leão overdag op de wei heeft gestaan - zo'n 12 uur per dag - zonder problemen. Hij werd er zelfs geen grammetje te dik van. Heel wonderlijk...
Wat wel een verschil is met vroeger is dat al mijn paarden al jarenlang het hele jaar door minstens één keer per dag hooi bijgevoerd krijgen. Ik heb op de een of andere manier het gevoel dat dat heel belangrijk is, niet alleen voor Frosti maar voor paarden in het algemeen. Vezels moeten ze hebben!

Wat trouwens ook bij mijn 'terug naar de eenvoud' beleid hoorde, was dat ik gestopt ben met de reguliere entingen en ontwormingen. Onze paarden krijgen alleen nog eens in de 3 jaar een tetanusenting. Ontwormd zijn ze inmiddels al jaren niet meer omdat de eitellingen steeds uitwezen dat het niet nodig was. En zoals ik het kan beoordelen zijn ze momenteel allemaal zo gezond als een vis.
Voor mij voelt dit als de beste en simpelste aanpak voor gezonde paarden:

- het hele jaar door dagelijks minimaal eenmaal hooi (voor de broodnodige vezels)
- beperkte grasinname
- zo min mogelijk bewerkt voedsel/supplementen
- vaccinaties en ontwormingen alleen indien echt nodig
- niet voor alles meteen een DA laten komen maar eerst kijken of het paard het zelf kan overwinnen (bv. bij hoesten), en vrijwel altijd kunnen ze dat glimlach
- vertrouwen op hun instincten (als ik ze bv. allemaal op een bepaalde plek zand zie likken, laat ik ze begaan en maak me er geen zorgen over)

Natuurlijk is dit allemaal geen 100% garantie dat een paard nooit iets gaat mankeren, maar onze paarden doen het er tot nu toe gelukkig erg goed op!

_________________
Groeten,
Mai
Terug naar boven Go down
http://www.paddockparadijs.nl
Natural Horsetrainer

avatar

Aantal berichten : 701
Registratiedatum : 17-01-12
Woonplaats : Sonsbeck, Duitsland

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   ma 8 feb 2016 - 6:10

Het meeste van wat jij omschrijft, doe ik ook zo. glimlach
Ik voer ook het hele jaar hooi bij, ook als ik eigenlijk genoeg gras zou hebben.
Enten doe ik niet meer (ook geen tetanus vooralsnog, of iemand moet me er met duidelijk bewijzen van overtuigen dat die entingen echt maar een paar jaar werken), en chemisch ontwormen alleen als het echt niet anders kan.

Oh dus jij hebt Frosti wel echt lang op geen/weinig gras gehad, ik meende dat hij na dat grasloze jaar alweer vrij snel relatief veel gras kon hebben maar het duurde dus wat langer voor je dat uitprobeerde. Maar hoe dan ook, supergoed dat hij nu weer gewoon gras kan verdragen!
Terug naar boven Go down
http://naturalhorsetrainer.nl
MoniqueBuu

avatar

Aantal berichten : 944
Registratiedatum : 10-11-09
Leeftijd : 48
Woonplaats : Dwingeloo

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   ma 8 feb 2016 - 8:14

Wij als mensen blijven ook niet up to date met onze tetanusvaccinatie. En als we dan een verwonding oplopen, waarbij risico op tetanus is, dan krijgen wij antistoffen toegediend. En volgens mij zijn die er ook voor paarden.
Terug naar boven Go down
http://www.twas-tweerd.nl
Natural Horsetrainer

avatar

Aantal berichten : 701
Registratiedatum : 17-01-12
Woonplaats : Sonsbeck, Duitsland

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   ma 8 feb 2016 - 23:26

Ja Monique dat klopt, die zijn er ook voor paarden.
Ik vroeg een DA er eens naar en die zei toen dat het beter was om wél te vaccineren, zodat je paard altijd beschermd is want hij kan makkelijk een wond oplopen zonder dat wij dat direct opmerken...

Mwah het zal wel. Ik zie mijn paarden meerdere keren per dag. En bovendien: bij mensen zou de tetanusvaccinatie een jaar of 10 werken, en bij paarden veel korter...??? Ik geloof het niet zo. Het is allemaal commercie. De ene DA zegt dat de enting 2-3 jaar werkt, de ander zegt 5 jaar, maar er zijn heel veel DA's die gewoon elk jaar een enting erin jassen. Lekker verantwoord dan...?

Het paard van een vriendin, welke jaarlijks gevaccineerd was, stapte eens in een roestige spijker en kreeg toen voor de zekerheid een tetanusprik, want ja, je wist maar nooit...! Ik sprak de DA erop aan dat het paard jaarlijks geënt werd en dus toch gewoon beschermd moest zijn, maar toch vond hij die extra prik nog nodig.
Sindsdien vertrouw ik het al helemaal niet meer, wat DA's zeggen over enten...

Mijn paarden zijn 2/3 jaar geleden voor het laatst tegen tetanus geënt en ik ga ervan uit dat die enting wel blijft werken tot het eind van hun leven. glimlach En mocht er toch eens een diepe verwonding ontstaan, dan kunnen we altijd op dat moment nog spuiten.
Terug naar boven Go down
http://naturalhorsetrainer.nl
MarjoSophie



Aantal berichten : 376
Registratiedatum : 05-04-12

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   vr 12 feb 2016 - 4:20

Ik heb niet alles gelezen.

Maar wat ik hier zelf wil is de paden laten omzetten. En daarna tevens laten aanrollen, zo is alles wel zwart.
Maar wel gewoon de harde ondergrond.
Is dit geen optie ?

Terug naar boven Go down
Natural Horsetrainer

avatar

Aantal berichten : 701
Registratiedatum : 17-01-12
Woonplaats : Sonsbeck, Duitsland

BerichtOnderwerp: Re: Insulineresistentie *zucht*   vr 12 feb 2016 - 9:50

Ik ben bang dat door het omzetten de paden voor mijzelf te slecht begaanbaar worden. Te zwaar en te glibberig bij nat weer...
Terug naar boven Go down
http://naturalhorsetrainer.nl
 
Insulineresistentie *zucht*
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Paddockparadijs forum :: Over de paarden :: Gezondheid en verzorging-
Ga naar: